ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಜಯದಾಸರ ಈ ಪದ ನೆನಪಾಯಿತು, ಕರ್ನಾಟಕ ಭಕ್ತವಿಜಯದಿಂದ ಓದಿ ಟೈಪಿಸಿದ್ದೇನೆ ಇಲ್ಲಿ.

ಕಾಂಬೋಧಿ – ಝಂಪೆ ತಾಳ

ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗೆಲವೊ ಚಿಣ್ಣ ನೀನು
ಹರಿದಾಸ ದಾಸ ದಾಸರ ಪಾದ ಧೂಳಾಗಿ

ಜರಿಯಬೇಡ ಹರಿಯ ಮರೆಯಬೇಡೆಂದೆಂದು
ತಿರಿಯಬೇಡ ಖಳರ ಮನೆಗೆ ಪೋಗಿ
ಒರೆಯಬೇಡನ್ಯರಿಗೆ ರಹಸ್ಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು
ಬೆರೆಯಬೇಡನ್ಯ ಸತಿಯರ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲೂ

ಸಾಲಮಾಡಲಿಬೇಡ ಸಾಲದೆಂದೆನಬೇಡ
ನಾಳೆಗೆ ಹೇಗೆಂಬ ಚಿಂತೆಬೇಡ
ಖೂಳಜನರೊಡನೆ ಮಿತ್ರತ್ವ ಮಾಡಲಿಬೇಡ
ಬಾಳುವರ ಸಂಗದಲಿ ಬಾಳೆಲವೊ ಬಾಲ

ಲೋಕವಾರ್ತೆಯ ನಿನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳಿಸಬೇಡ
ಶ್ರೀಕಾಂತನಾ ವಾರ್ತೆ ಕೇಳದಿರಬೇಡ
ಪಾಕವನು ಮಾಡಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗುಣಬೇಡ
ಲೌಕಿಕವನುಸರಿಸಿ ದಣುಕೊಳಲಿಬೇಡ

ಪಂಡಿತರು ಪಾಮರರು ಆರಿಗಾದರು ನಿನ್ನ
ಕಂಡವರಿಗೆಲ್ಲ ಕೌತುಕ ತೋರಲಿ
ಹೆಂಡಿರು ಮಕ್ಕಳು ಅಳಿಯ ಸೊಸೆ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು
ಉಂಡುಟ್ಟು ದಿವಿಜರ ಸಹ ಗಂಡುಗಲಿಯಾಗಿರೆಲೊ

ಮಂದಮತಿಗಳ ಕೂಡೆ ಮಾತಾಡದಿರು ಹರಿ
ನಿಂದಕರ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಬೇಡ
ಇಂದಿರಾರಮಣ ಶಿರಿ ವಿಜಯವಿಠಲನ ಚರಣ
ದ್ವಂದ್ವದಲಿ ಮಸ್ತಕವನಿಡದಿರಬೇಡ

ಇಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಮಾಡಿ ಒಂದು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ ಫೋಟೊಗಳನ್ನು, ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಇದು ದೇವಸ್ಥಾನ ಅನಿಸುವದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೂರ್ತಿಗಳು ಆಹಿತ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಚನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಂತೆ. ಹೀಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಷ್ಠಾನ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದೀತೋ!!

ಪುರಂದರ ದಾಸರ ಆರಾಧನೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ದಿನಪೂರ್ತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ  ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಒಂದು ಬದಿಗೆ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ದೇವರ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನೂ, ದೇವರ ಚಿತ್ರ ಪಟಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ ಅದೊಂದು ಹೊಸದಾಗಿ ಶುರುವಾದ ದೇವಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಹೊಳೆಯಿತು. ಅಮೇರಿಕದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳೊಂದು ರೀತಿ ‘ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಅಫ್ ಗಾಡ್ಸ್’ ಅನ್ನುವ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತಲ್ಲದೇ ಮನಸ್ಸು  ಏನೆಲ್ಲ ವಿಚಾರ ಮಾಡತೊಡಗಿತ್ತು! ಆಗಲೇ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ, ಕಾಣಿಸಿದ ಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಬರುವದೋ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆದು ಹೋಗುವದೋ ಎನ್ನುವದು ಈ ವಿಚಾರ ತಲುಪುವ ನೆಲೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಪುರಂದರ ದಾಸರಿಗೆ ನಾನಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತೋ, ಇಲ್ಲ ಅಧಿಷ್ಟಾನವೆಷ್ಟಿದ್ದೀತು ಎಂದುಕೊಂಡ ಮೂರ್ತಿಗಳೊಳಗಣ ದೇವರಿಗೇ ಕೇಳಿಸಿತೋ, ಅಥವ ನನ್ನಮ್ಮ ಹೇಳುವಂತೆ ತತ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳ ವ್ಯಾಪಾರವೋ ಅಥವ ಅವೆಲ್ಲವುಗಳ ಮೊತ್ತವೋ ತಿಳಿಯದು; ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಗೋಪಾಲದಾಸರ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅದು ನನಗೋಸ್ಕರವೇ ಹಾಡಿದ್ದು ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಆವ ರೋಗವೊ ಎನಗೆ ದೇವ ಧನ್ವಂತ್ರಿ |ಪ|

ಸಾವಧಾನದಿ ಎನ್ನ ಕೈ ಪಿಡಿದು ನೋಡಯ್ಯ |ಅ ಪ|

ಹರಿಮೂರ್ತಿಗಳು ಕಾಣಿಸವು ಎನ್ನ ಕಂಗಳಿಗೆ
ಹರಿಯ ಕೀರ್ತನೆಯು ಕೇಳಿಸದೆನ್ನ ಕಿವಿಗೆ
ಹರಿ ಮಂತ್ರ ಸ್ತೋತ್ರ ಬಾರದು ಎನ್ನ ನಾಲಿಗೆಗೆ
ಹರಿ ಪ್ರಸಾದವು ಜಿಹ್ವೆಗೆ ಸವಿಯಾಗದಯ್ಯ

ಹರಿ ಪಾದ ಸೇವೆಗೆನ್ನ ಹಸ್ತಗಳು ಚಲಿಸವು
ಗುರುಹಿರಿಯರಂಘ್ರಿಗೆ ಶಿರ ಬಾಗದು
ಹರಿಯ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವಾಘ್ರಾಣಿಸದು ನಾಸಿಕವು
ಹರಿ ಯಾತ್ರೆಗಳಿಗೆನ್ನ ಕಾಲೇಳದಯ್ಯ

ಅನಾಥಬಂಧು ಗೋಪಾಲವಿಠಲರೇಯ
ಎನ್ನ ಭಾಗ್ಯದ ವೈದ್ಯ ನೀನೆ ಆದಿ
ಅನಾದಿ ಕಾಲದ ಭವರೋಗ ಕಳೆಯಯ್ಯ
ನಾನೆಂದಿಗೂ ಮರೆಯೆ ನೀ ಮಾಡಿದುಪಕಾರ

ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯನ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಮೌಂಟ್ ಶಾಸ್ತಾ ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದ ವಿಶಾಲವಾದ ಶಾಸ್ತಾ ಲೇಕು ನಮ್ಮನ್ನು ನೀರಾಟಕ್ಕೆ ಕರೆದಿತ್ತು. ಎರಡು ಜೆಟ್ ಸ್ಕೀಗಳನ್ನು ಬಾಡಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬಿರಂತೆ ಹತ್ತಿದೆವು. ಹತ್ತುವ ಮುಂಚೆ ಜೀವ(ರಕ್ಷಣಾ)ಕವಚ ಹಾಕಿ(ಸಿ)ಕೊಂಡು, ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಟ್ಟವರು ಕೊಟ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಆಡಿಸಿ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಾಥ್ ಕೊಟ್ಟು, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ದಾಟಿಕೊಂಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಗುವದೊಂದು ಥ್ರಿಲ್! ನಮ್ಮ ಸ್ಕೀಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಮೋಟಾರ್ ಬೋಟ್ ಹೋದರೆ ಅದರ ಅಲೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿ ಇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾನು ಮೊದಲು ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನನ್ನ ಡ್ರೈವಿಂಗ್. ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಾತನಿಗೆ ಬೋರ್ ಆಯಿತು ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಅವ ಮುಂದೆ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂದ. ಸರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ಕೀ ಮತ್ತಷ್ಟು ವೇಗ ಪಡೆಯಿತು. ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ತಿರುಗುತ್ತ ನಡೆದಾಗ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೇ ಆತ ವೇಗ ತಗ್ಗಿಸಿ, ನೀನು ಮೇಲೇ ಇರು, ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರಿಗೆ ಹಾರುತ್ತೇನೆ! ನನಗೋ ಈಜು ಬರುವದಿಲ್ಲ, ಜೆಟ್ ಸ್ಕೀ ಒಂದನ್ನೇ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಅವ ನೀರಿಗಿಳಿದರೆ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ಹೇಗೆ? ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲ ಸ್ಕೀಗಳಿಗೂ ಅವನೇ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಡೆಪಾಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ೨೫೦ ಡಾಲರೋ ಏನೋ (ನನಗಿನ್ನೂ ಇಲ್ಲ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡೂ ಇಲ್ಲ, ಬಂದು ಕೆಲವೇ ದಿವಸವಾದ್ದರಿಂದ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡೂ ಅಷ್ಟಿಲ್ಲ). ಈಗೇನಪ್ಪ ಮಾಡುವದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಯಾಕೋ ಅವ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿದ. ಮತ್ತೆ ವೇಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು ನಮ್ಮ ಸ್ಕೀ.

ಮುಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವನೊಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ, ನಾನೂ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ!! ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಗೆಳೆಯನನ್ನೂ, ನನ್ನನ್ನೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋದ ಮೋಟಾರ್ ಬೋಟಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಎದ್ದ ಅಲೆಯೊಂದು ಎತ್ತಿ ನೀರಿನೊಳಗಿಳಿಸಿತ್ತು. ೬-೭ ವರ್ಷದವನಿದ್ದಾಗ ಈಜು ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ ಕುಕನೂರಿನ ಗುಡಿ ಭಾವಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಒಗೆದ ನಂತರ ನಾನು ಬಿದ್ದದ್ದು ಈ ಶಾಸ್ತಾ ಲೇಕಿಗೇ ಇರಬೇಕು. ತಮಾಶೆಯೆಂದರೆ ಬೀಳುವಾಗ ನನ್ನ ಧ್ಯಾನವಿದ್ದದ್ದು ಕನ್ನಡಕ ಬೀಳಬಾರದು ಅಂತ. ಅಂತೂ ಲೈಫ ಜಾಕೆಟ್ಟಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವು ಜೀವ ಉಳಿಸುತ್ತವೆ. ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದ ನನ್ನ ತಲೆಯೂ ತೊಯ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೆಟ್ ಸ್ಕೀ ಬಾಡಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವರೆಲ್ಲ ನೀರಿಗಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಏರಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅದೇನೂ ದೊಡ್ಡ ಮಾತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವತ್ತು ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲಿನ ಕತೆ ಒಂದು ಕಾಮಿಡಿ ಅಫ್ ಎರರ್ಸ್ ಅನ್ನಬಹುದು. ಬಿದ್ದವರು ಹತ್ತಿದೆವು ಮತ್ತೆ ಆದರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಸರಿ ಭಾರ ಹಾಕಿ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಜಾರದಂತೆ ಹತ್ತಬೇಕಿದ್ದ ನಾನು ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆ ಏರಿದಂತೆ ಏರಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಜಾರಿದ್ದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಸ್ಕೀ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮೋಟಾರ್ ಪಾರ್ಟಿಗೆಲ್ಲ ನೀರು ಹೋಗಿ ಅದನ್ನೀಗ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವದು ಬೇಡ ಅನಿಸಿತು. ಮುಂದೆ? ತೀರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಂತೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಹೋಗಿ ನಮಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾತನಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಅವನು ಮೋಟಾರ್ ಬೋಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಸರಿ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದೆವು.

ಸರಿ ಹೇಳಿ ಬರುತ್ತೇವೆ ಅಂತ ಹೋದವರು ಎರಡೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದರು. ಬಂದವರೇ ಹೇಳಿದರು, ಬಹುಶಃ ಈಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಟೋ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಅವನು ದುಡ್ಡು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಅದಕ್ಕೇ ನಾವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಟೋ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಉದ್ದನೆಯ ಹಗ್ಗವೊಂದನ್ನು ತೆಗೆದು ನಮ್ಮ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವರು ಮುಂದೆ ನಾವು ಹಿಂದೆ, ಮಧ್ಯ ಹಗ್ಗದ ಉದ್ದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀರಿಗಿಳಿದಿತ್ತು. ಅವರ ಸ್ಕೀ ಹಿಂಭಾಗದ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರೊಪೆಲ್ಲರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹಗ್ಗ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು.  ಈಗಂತೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡೆವು. ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದವ ಇನ್ನೂ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಈಗೇನು ಮಾಡುವದು ? ಸಾಕಷ್ಟು ಜನ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಿ. ಅವರನ್ನೇ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯೋಣ ಎಂದು ಕೈ ಬೀಸ ತೊಡಗಿದರೆ ಅವರು ನಮಗೆ ವೇವ್ ಮಾಡಿ ಖುಶಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಪಾಪ ನಾವು ನೀರಿಗಿಳಿದದ್ದು ಬಯಸಿ ಅಲ್ಲವೆಂದು!

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಜೋಡಿಗೆ ನಾವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು. ನಮ್ಮ ಕತೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು, “I think this will sink. Oh my god they won’t be able to hold on to it longer!” ಹೆದರಿದವರ ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪೆ ಎಸೆಯುವದೆಂದರೆ ಇದೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಳ ಗಂಡ/ಬಾಯ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದ. ನಮಗೂ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ ಮೋಟಾರ್ ಬೋಟ ತರಲು ನಮ್ಮ ಸ್ಕೀ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಹೇಳುವದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹೋದ. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದು ೪೫ನಿಮಿಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು ಬಂದ ಮಾಲೀಕನ ಮೋಟಾರ್ ಬೋಟಿನಲ್ಲಿ ಮರಳುವಾಗ ಅವನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮ ದಡ್ಡತನಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿತ್ತು. “ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆನಲ್ಲ ಮುಂದೆ ಕೆಂಪು ಫ್ಲೇರ್ಸ್ ಇದೆ ಯಾವುದಾದರೂ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅಂತ!”

ಸರಳವಾಗಿ ಶುರುವಾಗುವ ಕಥೆ ಕೊನೆ ಮುಟ್ಟುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಟುರ್ನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮುಂಗೈಗಳಿಲ್ಲದೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಲಾತ್ಕಾರದ ಆಪಾದನೆ ಹೊರಿಸಬಹುದೇ? ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಆತನ ಇಚ್ಚೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಆತನನ್ನು ಹೊಂದಲು ಬಯಸಿದ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವದನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕಾಗದೇ ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಹರಿದುಕೊಂಡು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ! ಕಾಮಾತುರಾಣಾಂ ನ ಲಜ್ಜಾ ನ ಭಯಂ ಎನ್ನುವದರ ಜೊತೆಗೆ ವಿವೇಚನೆಯೂ ಇರುವದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ?

ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಂಶಯ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸುಧಾದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು ಇದೇ ಕತೆಯನ್ನೋ ಅಥವ ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಶನ್ನನ್ನೋ? ಕಥೆಯ ಹಂದರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದಂತಿತ್ತು.

ಅದೇ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡಿದ ಕತೆ ನೇಮಿಚಂದ್ರರ ‘ಬದುಕು ಕಾಯುವದಿಲ್ಲ’. ಕತೆಯ ನಾಯಕ ವಿಶುವಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡಂತಾಯಿತು. ‘ನೀನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಇತರರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀ’? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸ್ಟೀಫನ್ ಕೋವಿಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಓದಿರಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಸಮಯದ ಸರಿಯಾದ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳ ಕಡೆ ಮೊದಲು ಗಮನ ಕೊಡಿ ಎನ್ನುವದನ್ನೂ. ಇಂತಹ ಎಷ್ಟೊ ಉಪಯುಕ್ತ ಟಿಪ್ಸುಗಳನ್ನು personal development, effective management, ಮುಂತಾದ ಹೆಸರುಗಳಡಿ ಓದಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಿಂತ ಬರೀ ಆಫೀಸು ಕೆಲಸಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಅವನ್ನಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನೇ ಮುಖ್ಯ ಕೆಲಸವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ವಿಸ್ಮಯನಿಗಾದಂತೆ ಕೊನೆಗೆ ಜಗತ್ತು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮದೇ ಕಕ್ಷಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವತೆಯೂ, ಅವರ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ತಾನು, ತನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಇದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಡಿಯ ಅಪರಿಚಿತರೆನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ವಿಶುನ ಹೆಂಡತಿ ಹೇಳುವ ಮಾತು, “ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇದು ಮುಖ್ಯ, ಇದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಸಿದೆ” ಎನ್ನುವ ಮಾತು ವಿಶುಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿಶುವಿನ ಮುಖ್ಯ ಆಫೀಸೊಂದೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ!

ಪಶು ಪತ್ನಿ ಸುತ ಆಲಯ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಗಂಡು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಯತ್ನದ ದಾರಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವದೆಲ್ಲ ಎನ್ನುವದನ್ನೇ ಮರೆತು ಮಾಡುವುದೊಂದೇ ಚಟವಾಗಿಬಿಡುವ ಅಪಾಯವಿದ್ದೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಬದುಕು ಕಾಯುವದೇ? ‘Time and tide wait for none’ – ಎಂದೋ ಎಲ್ಲಿಯೋ ಓದಿದ್ದು, ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ. ಅದೇ ರೀತಿ ಜಗನ್ನಾಥ ದಾಸರ ಈ ಮಾತೂ,

ಅರಿಯದಿರ್ದರು ಎಮ್ಮೊಳಿದ್ದನ
ವರತ ವಿಷಯಗಳುಂಬ ಜ್ಞಾನೋ
ತ್ತರದಿ ತನಗರ್ಪಿಸಲು ಚಿತ್ಸುಖವಿತ್ತು ಸಂತೈಪ||
ಸರಿತು ಕಾಲ ಪ್ರವಹಗಳು ಕಂ|
ಡರೆಯು ಸರಿ ಕಾಣದಿರೆ ಪರಿವುವು|
ಮರಳಿ ಮಜ್ಜನ ಪಾನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸುಖವಿಹವು||

ಇದು ಬರಿ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನೋದಿ ವರ್ಷಗಳೇ ಆದವು. ’ಡಾವಿಂಚಿ ಕೋಡ್’ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಓದಿಲ್ಲ. ’ಟಾಪ್ ಟೆನ್’, ’ಬೆಸ್ಟ್ ಸೆಲ್ಲರ್’ ಮುಂತಾದ ಲೇಬಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮೊದ ಮೊದಲು ಮೋಸ ಹೋದಂತೆ ಅನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಈಗೀಗ ಬೆಸ್ಟ್ ಸೆಲ್ಲರ್ರುಗಳ ಉಸಾಬರಿಗೆ ಹೋಗುವದಿಲ್ಲ. ಎನ್.ಪಿ.ಆರ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಫೋರಮ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಓದಿದ್ದು ’ಬ್ಲಿಂಕ್’. ನನಗೆ ಬಹಳ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾದ ಪುಸ್ತಕ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದುವ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಇವಿಷ್ಟನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದಂತೆ ಓದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನಷ್ಟೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ’ಭಾರತ-ಭಾರತಿ’ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಶುರುವಾದ ನನ್ನ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಗಾತ್ರದ ಪುಸ್ತಕಗಳೆಡೆ ಹೊರಳಿದೆಯೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ಈಗೀಗ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಗಾತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!! ಆಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇನಾದರೂ ಆರಿಸಿದರೆ ಬಹುತೇಕ ಅದು ಚಿಕ್ಕ ಕತೆ ಅಥವ ಲೇಖನಗಳ ಸಂಕಲನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳ ಗಾತ್ರಕ್ಕೂ ಅವುಗಳ ಓದು ಕೊಡುವ ತೃಪ್ತಿಗೂ ನೇರ ಸಂಬಂಧವೇನೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲವೆ? ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ನನ್ನ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿವೆ. ಆರೆಂಟು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಪ್ಪ ಭಾರತದಿಂದ ಕಳಿಸಿದ ’ಪಂಪಾ ಯಾತ್ರೆ’ (ವಿ.ಸಿ) ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಒಳ್ಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಹೆಮಿಂಗ್ವೇ ಬರೆದ ’ಓಲ್ಡ್ ಮ್ಯಾನ್ ಆಂಡ್ ದಿ ಸೀ’, ಸ್ಟೈನ್ಬೆಕ್ ಬರೆದ ’ದಿ ಪರ್ಲ್’, ಫ್ರೆಡ್ರಿಕ್ ಫೋರ್ಸಿತ್ತನ ’ದಿ ಶೆಪರ್ಡ್’, ಪೀಟರ್ ಡ್ರಕ್ಕರನ ’ದಿ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ಸ ಆಫ್ ಎ ಬೈಸ್ಟಾಂಡರ್’, ಬಿ.ವಿ.ವೀರಭದ್ರಪ್ಪನವರ ಲೇಖನಗಳ ಸಂಕಲನ ’ವೇದಾಂತ ರೆಜಿಮೆಂಟ್’, ಮಾಸ್ತಿ ಅವರ ಸಣ್ಣಕತೆಗಳ ಮರು ಓದು, ಇತ್ಯಾದಿ. ಒಂದೊಂದು ಪುಸ್ತಕವೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ತಟ್ಟಿವೆ. ಇವಿಷ್ಟರಲ್ಲಿ ’ದಿ ಶೆಪರ್ಡ್’ ಒಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದುವಂತಿವೆ.

ಲೈಬ್ರರಿಯ ಪುಸ್ತಕದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಹಾಗೇ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತ ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ನನ್ನ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಕೆರಳಿಸುವಂತಹ ಪುಸ್ತಕವೇ ಎಂದು ನೋಡುವದು ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡುವಾಗ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಕೇಳಿಲ್ಲದ ಲೇಖಕರ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಲೇಖಕರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹೋದವಾರ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ’ಸರಳತೆಯ ಕಾಯ್ದೆಗಳು’ (The Laws of Simplicity) . ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅದರ ಸುಂದರವಾದ ಹೊದಿಕೆ, ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಹೆಸರು, ಪರಿವಿಡಿ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಅಥವ ಎರಡು ಸಿಟ್ಟಿಂಗಿನಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು ಎನಿಸುವ ಗಾತ್ರ. ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಮರಗಳ ಗಾತ್ರಕ್ಕೂ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಮ್ಯಾನ್ಯುವಲ್ಲುಗಳ ಗಾತ್ರಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರ? ಕಾರಿನ ಗಾತ್ರ ಹಾಗೂ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅದರ ಮ್ಯಾನ್ಯುವಲ್ ತೀರ ಚಿಕ್ಕದು ಮತ್ತು ಸರಳವಾದುದು ಅನಿಸುವದಿಲ್ಲವೇ? ಟೀವಿ, ಡಿವಿಡಿ ಪ್ಲೇಯರುಗಳ ರಿಮೋಟುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಟನ್ನುಗಳು ಇವೆ ಅನಿಸಿದೆಯೆ? ಗೂಗಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಜಾಲತಾಣ ಕೆಲವು ಕೊಂಡಿಗಳು ಹಾಗೂ ಒಂದು ಹುಡುಕುವ ಪಟ್ಟಿಯ ಹಿಂದೆ ಅದರ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಹುಡುಕಾಟದ ಇಂಜೀನನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಡಗಿಸಿದೆ ನೋಡಿರುವಿರಾ? ಅದೇ ರೀತಿ ಐ-ಪಾಡಿನ ವಿನ್ಯಾಸ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಲ್ಲವೆ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಗಮನಿಸಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ ನೀವೂ? ಜಾನ್ ಮೇಡಾ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ನಿಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳ ಸಂತೆ ಸರಳವೂ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೆನಪಿರಲಿ ಸರಳವೆಂದರೆ ಸಾಧಾರಣವಲ್ಲ. ಯಾವುದನ್ನೇ ಸರಳಗೊಳಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ ಎಚ್ಚರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಅದು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿಬಿಡಬಹುದಾದ ಆಪತ್ತು ಇದೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಇದೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ.

ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೋದಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಹುಡುಕಾಟವೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಾನ್ ಮೆಡಾ ಹೇಳುವ ’ಅನವಶ್ಯಕವಾದದ್ದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡುವ’ ಕೆಲಸವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಗಾತ್ರ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಪಾತ್ರಗಳ ಒಡನಾಟ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಅರಿವಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೊಸತು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕತೆಯ ಹರವು ಕಡಿಮೆ ಆದರೆ ಅದು ಮುಟ್ಟುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೇ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಗಾಢ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡಿ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಗಳ ಲೋಕದಿಂದ ಲಾಭವೇ ಆಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಓದಬೇಕು ಅನಿಸಿದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಣ್ಣ ಕತೆಗಾರರನ್ನು ನಾನು ಓದಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಖಾಸನೀಸರ ಕತೆಗಳನ್ನು ಒಂದೂ ಓದಿಲ್ಲ, ಓದಬೇಕೆನಿಸಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಭಾರತ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕಗಳ ದೊಡ್ಡ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿ.